سفر به رنگی ترین شهرهای جهان: گزارشی برای عاشقان رنگ و سفر - اکسپرس بلاگ

برای دریافت مشاوره و خدمات تخصصی گردشگری و سفر به سراسر دنیا با مجری مستقیم تورهای مسافرتی و گردشگری همراه باشید.

این راهنما شما را به سفری مجازی به برخی از رنگارنگ‌ترین شهرهای جهان می‌برد؛ شهرهایی که هر کدام داستانی منحصربه‌فرد در پس رنگ‌های خود پنهان کرده‌اند و تجربه‌ای فراموش‌نشدنی از سفر را برای شما رقم خواهند زد.

1. شفشاون (مراکش): سمفونی آبی در میان کوه‌های ریف

شفشاون (Chefchaouen) که به "مروارید آبی مراکش" شهرت دارد، شهری پلکانی و منحصربه‌فرد در شمال غربی مراکش است که تمام خانه‌ها، دیوارها و حتی برخی خیابان‌های آن با طیف‌های مختلفی از رنگ آبی پوشیده شده است.

• داستان رنگ‌ها: چندین نظریه برای این رنگ آبی وجود دارد که هر یک ریشه در تاریخ و باورهای مردم منطقه دارد.
  • سنت پناهندگان یهودی: معتبرترین نظریه، این سنت را به پناهندگان یهودی نسبت می‌دهد که در قرن پانزدهم از اسپانیا گریختند و در این شهر پناه گرفتند. در آیین یهود، رنگ آبی نماد آسمان، بهشت و تجلی الهی است. آن‌ها با رنگ‌آمیزی خانه‌های خود، باورهای مذهبی‌شان را ابراز و محیطی معنوی برای یادآوری قدرت خداوند خلق می‌کردند. موج دوم مهاجرت یهودیان در دهه 1930 نیز این سنت را تقویت کرد. اگرچه امروز جامعه یهودیان در شفشاون کوچک است، این میراث توسط ساکنان مسلمان با علاقه حفظ شده است.
  • دلایل کاربردی: یک باور محلی پراکنده، اما با شواهد تاریخی کمتر، بیان می‌کند که رنگ آبی حشرات و به‌ویژه پشه‌ها را دفع می‌کند. ساکنان معتقدند پشه‌ها دیوارهای آبی را با آب روان اشتباه می‌گیرند و از آن دوری می‌کنند. خنک نگه داشتن خانه‌ها در ماه‌های گرم و جذابیت توریستی نیز از دیگر دلایل تداوم این سنت هستند.
• جاذبه‌ها:
  • گم شدن در کوچه‌پس‌کوچه‌های آبی و آرامش‌بخش شهر.
  • خرید صنایع دستی محلی مانند پارچه‌های پشمی و کالاهای چرمی.
  • لذت بردن از فضای عرفانی و منحصربه‌فرد شهر.

2. بوکاپ، کیپ‌تاون (آفریقای جنوبی): رنگین‌کمان آزادی

محله بوکاپ (Bo-Kaap) در دامنه تپه سیگنال کیپ‌تاون، با خانه‌های رنگارنگ و خیابان‌های سنگ‌فرش، یکی از نمادهای بصری برجسته آفریقای جنوبی است.

• داستان رنگ‌ها: تاریخ این رنگ‌ها عمیقاً با داستان برده‌داری، آپارتاید و مبارزه برای هویت گره خورده است.
  • ریشه در رهایی و هویت: ساکنان اصلی بوکاپ، نوادگان بردگانی هستند که در قرون 17 و 18 توسط هلندی‌ها از اندونزی، مالزی و دیگر نقاط آسیا و آفریقا به این منطقه آورده شدند. این جامعه که به "کیپ مالایی" شهرت دارد، عمدتاً مسلمان بودند. در دوران برده‌داری، خانه‌هایی که به آنها اجاره داده می‌شد، باید به صورت یکنواخت سفید رنگ می‌شدند. پس از لغو برده‌داری در سال 1834، ساکنان که اکنون صاحب خانه‌های خود بودند، برای ابراز آزادی، شادی و هویت فرهنگی خود، دیوارها را با رنگ‌های روشن و شادی رنگ‌آمیزی کردند. این عمل، فریادی بصری علیه گذشته‌ای بی‌رنگ و یکنواخت بود.
  • چالش اعیان‌سازی (Gentrification): امروزه، جذابیت توریستی بوکاپ باعث افزایش شدید قیمت املاک شده است. این پدیده خانواده‌های بومی را که نسل‌ها در این محله زندگی کرده‌اند، به دلیل ناتوانی در پرداخت هزینه‌ها، مجبور به ترک خانه‌هایشان می‌کند. در این چالش، رنگ‌های بوکاپ به نمادی از مقاومت فرهنگی برای حفظ هویت تاریخی جامعه در برابر تجاری‌سازی تبدیل شده است.
• جاذبه‌ها:
  • قدم زدن در خیابان‌های سنگ‌فرش و عکاسی از خانه‌های رنگارنگ.
  • بازدید از موزه بوکاپ برای آشنایی با تاریخ و فرهنگ این منطقه.
  • چشیدن طعم غذاهای محلی و اصیل کیپ مالایی.

3. لا بوکا، بوئنوس آیرس (آرژانتین): هویت مهاجران بر دیوارهای رنگین

محله لابوکا (La Boca) در بوئنوس آیرس، به دو چیز شهرت دارد: خیابان نمادین کامینیتو (Caminito) و استادیوم فوتبال لابومبونرا (La Bombonera)، خانه تیم بوکا جونیورز. هویت بصری این محله ریشه در فقر و خلاقیت مهاجران ایتالیایی دارد.

• داستان رنگ‌ها: در اواخر قرن نوزدهم، لابوکا محل سکونت کارگران فقیر بندر و مهاجران ایتالیایی از شهر جنوا بود. آن‌ها خانه‌های خود را با مصالح ارزان و دور ریخته شده از کشتی‌سازی‌ها مانند ورق‌های فلزی و چوب می‌ساختند. برای رنگ‌آمیزی، از ته‌مانده رنگ‌هایی استفاده می‌کردند که از رنگ کردن کشتی‌ها باقی می‌ماند. از آنجایی که مقدار هیچ رنگی برای یک خانه کامل کافی نبود، هر بخش با رنگی متفاوت پوشانده می‌شد و این‌گونه، پالت رنگی شاد و نامنظم لابوکا متولد شد.
• تجلی در فرهنگ محلی:
  • تانگو: لابوکا یکی از زادگاه‌های تانگو است که در همین محلات فقیر و مهاجرنشین متولد شد. فضای رنگارنگ لابوکا پس‌زمینه طبیعی این رقص پرشور و گاه غم‌انگیز است.
  • فوتبال: این محله خانه باشگاه افسانه‌ای بوکا جونیورز است که توسط همان مهاجران تأسیس شد. حتی رنگ‌های آبی و زرد لباس تیم نیز از پرچم یک کشتی سوئدی که وارد بندر شده بود، الهام گرفته شده است.
• جاذبه‌ها:
  • قدم زدن در خیابان کامینیتو و تماشای رقص تانگو در خیابان.
  • بازدید از فروشگاه‌ها و گالری‌های هنری متعدد.
  • احساس شور و هیجان فوتبال در نزدیکی استادیوم معروف لابومبونرا.

4. چینکو تره (ایتالیا): فانوس‌های رنگی برای ماهیگیران

چینکو تره (Cinque Terre) به معنی "پنج سرزمین"، مجموعه‌ای از پنج روستای ساحلی شگفت‌انگیز در منطقه ریویرا ایتالیا است که در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است. این روستاها شامل مونته‌روسو، ورناتزا، کورنیلیا، مانارولا و ریوماجیوره هستند.

• داستان رنگ‌ها:
  • کاربرد عملی: نظریه غالب این است که رنگ‌های شاد این روستاها کاربردی عملی برای ماهیگیران داشته‌اند. گفته می‌شود ماهیگیران خانه‌های خود را با رنگ‌های روشن و متمایز رنگ می‌کردند تا بتوانند هنگام بازگشت از دریا، خانه خود را از فاصله دور تشخیص دهند. این خانه‌ها مانند فانوس‌های دریایی شخصی عمل می‌کردند.
  • حفاظت یونسکو: امروزه، این پالت رنگی به شدت تحت حفاظت قرار دارد. به عنوان یک سایت میراث جهانی یونسکو، هرگونه رنگ‌آمیزی نماها تابع قوانین سختگیرانه‌ای است. صاحبان خانه‌ها باید مجوز بگیرند و تنها از رنگ‌های سنتی و مورد تأیید استفاده کنند تا اصالت منظره حفظ شود.
• جاذبه‌ها:
  • پیمایش در مسیرهای پیاده‌روی که پنج روستا را به هم متصل می‌کند.
  • قایق‌سواری در امتداد ساحل برای تماشای منظره روستاها از دریا.
  • لذت بردن از غذاهای دریایی تازه در رستوران‌های محلی.

5. بورانو، ونیز (ایتالیا)

جزیره بورانو (Burano) در تالاب ونیز قرار دارد و به خاطر خانه‌های رنگارنگ و صنعت توری‌بافی‌اش شهرت جهانی دارد.

• داستان رنگ‌ها: افسانه‌های محلی می‌گویند که ماهیگیران این جزیره خانه‌های خود را با رنگ‌های روشن و متمایز رنگ می‌کردند تا بتوانند در روزهای مه‌آلود و از فاصله دور در دریا، خانه خود را تشخیص دهند. این سنت امروزه به قانونی تبدیل شده که طبق آن، هرگونه رنگ‌آمیزی باید با تأیید دولت محلی انجام شود.
• جاذبه‌ها:
  • قدم زدن در کنار کانال‌های آب و لذت بردن از انعکاس خانه‌های رنگی در آب.
  • بازدید از مغازه‌های توری‌بافی و خرید صنایع دستی.
  • عکاسی از مناظر بی‌نظیر و شاد جزیره.

6. جایپور (هند): شهر صورتی، نماد مهمان‌نوازی سلطنتی

جایپور، پایتخت ایالت راجستان هند، به دلیل نمای یکپارچه ساختمان‌هایش در بخش قدیمی شهر، به "شهر صورتی" شهرت جهانی دارد. این رنگ که در واقع نوعی گِل‌رُسی یا آجری (تراکوتا) است، ریشه در یک رویداد تاریخی و یک حرکت دیپلماتیک هوشمندانه دارد.

• داستان رنگ‌ها:
  • استقبال از شاهزاده ولز: در سال 1876، مهاراجه ساوای رام سینگ دوم، برای استقبال از شاهزاده آلبرت ادوارد، شاهزاده ولز (که بعدها پادشاه ادوارد هفتم شد)، دستور داد تا تمام ساختمان‌های شهر به این رنگ نقاشی شوند. در فرهنگ راجستان، این رنگ نمادی از مهمان‌نوازی و خوشامدگویی محسوب می‌شد و این اقدام یک ژست دیپلماتیک برای نمایش شکوه جایپور بود. این ابتکار چنان تأثیرگذار بود که شاهزاده ولز لقب «شهر صورتی» را به جایپور اعطا کرد.
  • تثبیت سنت با قانون: این رنگ‌آمیزی که قرار بود موقتی باشد، به یک هویت دائمی تبدیل شد. گفته می‌شود همسر مورد علاقه مهاراجه که شیفته این رنگ شده بود، او را متقاعد کرد تا این زیبایی را حفظ کند. در نتیجه، در سال 1877 قانونی تصویب شد که مالکان ساختمان‌ها در شهر قدیمی را ملزم به حفظ نمای صورتی-آجرین (معروف به Hirmich) می‌کرد. این قانون که هنوز پابرجاست، هویت معماری شهر را تضمین کرد و یکی از عوامل کلیدی در ثبت جایپور به عنوان میراث جهانی یونسکو در سال 2019 بود.
• جاذبه‌ها:
  • بازدید از کاخ شهر (City Palace) و هوا محل (Hawa Mahal) که از شاخص‌ترین نمونه‌های این معماری صورتی‌رنگ هستند.
  • گشت‌وگذار در بازارهای شلوغ و رنگارنگ جایپور.
  • آشنایی با تاریخ و فرهنگ غنی راجستان.

7. جوداپور (هند): شهر آبی، از تمایز طبقاتی تا سازگاری با طبیعت

جوداپور، دومین شهر بزرگ راجستان، با خانه‌های آبی‌رنگ خود که در اطراف قلعه باشکوه مهرانگار قرار گرفته‌اند، به "شهر آبی" شهرت یافته است. برخلاف جایپور، دلیل این رنگ‌آمیزی یک روایت واحد ندارد و ترکیبی از نظریه‌های اجتماعی، مذهبی و کاربردی آن را توضیح می‌دهد.

• داستان رنگ‌ها:
  • نظریه اجتماعی-مذهبی: قوی‌ترین نظریه، این سنت را به طبقه برهمن‌ها (روحانیون هندو) نسبت می‌دهد. آن‌ها برای متمایز کردن خانه‌های خود از سایر طبقات، آن‌ها را به رنگ آبی درمی‌آوردند. رنگ آبی در آیین هندو مقدس است و با لرد شیوا ارتباط دارد که پس از نوشیدن زهر، بدنش به رنگ آبی درآمد. با گذشت زمان، سایر طبقات نیز به دلایل مختلف از این رنگ استفاده کردند.
  • نظریه کاربردی (دفع حشرات): یک توضیح علمی قوی بیان می‌کند که رنگ آبی سنتی با سولفات مس (کات کبود) ترکیب می‌شد که خاصیت حشره‌کشی دارد. این ترکیب به طور مؤثری موریانه‌ها را که تهدیدی جدی برای ساختمان‌های خشتی منطقه بودند، دفع می‌کرد.
  • نظریه کاربردی (خنک‌کنندگی): بسیاری از مردم محلی معتقدند رنگ آبی اشعه خورشید را بازتاب داده و خانه‌ها را در گرمای بیابان خنک نگه می‌دارد. با این حال، تحقیقات جدید نشان می‌دهد که تأثیر خود رنگ در کاهش دما ناچیز است و این ویژگی‌های معماری سنتی شهر (مانند کوچه‌های باریک و پنجره‌های مشبک) عامل اصلی خنک‌سازی طبیعی هستند.
  • تحلیل نهایی: به نظر می‌رسد سنت رنگ آبی با تمایز طبقاتی برهمن‌ها آغاز شده و با مزیت عملی دفع حشرات تقویت و تداوم یافته است.
• جاذبه‌ها:
  • بازدید از قلعه باشکوه مهران‌گر (Mehrangarh Fort) که مشرف به دریای آبی خانه‌ها است.
  • قدم زدن در کوچه‌های باریک و آبی‌رنگ بخش قدیمی شهر.
  • تجربه هویت بصری و توریستی منحصربه‌فرد جوداپور که سالانه هزاران گردشگر را به خود جذب می‌کند.

8. والپارایسو (شیلی)

شهر بندری والپارایسو که به "جواهر اقیانوس آرام" شهرت دارد، بر روی تپه‌های متعدد مشرف به اقیانوس ساخته شده و به دلیل بافت تاریخی و هنر خیابانی پویا در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.

• داستان رنگ‌ها: هویت بصری این شهر ترکیبی از خانه‌های رنگارنگ و هنر خیابانی است. گفته می‌شود ملوانان از باقی‌مانده رنگ کشتی‌ها برای رنگ کردن خانه‌های خود استفاده می‌کردند. علاوه بر این، دیوارهای شهر به یک موزه هنری در فضای باز تبدیل شده‌اند که به عنوان شکلی از اعتراض سیاسی آغاز شد و امروزه بخشی از فرهنگ بوهمی شهر است.
• جاذبه‌ها:
  • گشت‌وگذار در خیابان‌های شیب‌دار و تماشای نقاشی‌های دیواری (مورال‌ها).
  • استفاده از آسانسورهای تاریخی (فونیکولارها) برای جابجایی بین تپه‌ها.
  • بازدید از بافت تاریخی شهر که شاعرانی چون پابلو نرودا را مجذوب خود کرده بود.

9. هاوانا (کوبا)

هاوانا، پایتخت کوبا، شهری است که گویی در زمان متوقف شده و یک "کپسول زمان" در قلب کارائیب است. هویت بصری آن از ترکیب ساختمان‌های رنگارنگ استعماری و خودروهای کلاسیک آمریکایی شکل گرفته است.

• داستان رنگ‌ها و ماشین‌ها: معماری هاوانا، به‌ویژه در منطقه "هاوانای قدیم" (میراث جهانی یونسکو)، بازتابی از دوران استعمار اسپانیا است. ساختمان‌های باشکوه با رنگ‌های پاستلی زنده، جلوه‌ای سینمایی به شهر بخشیده‌اند. در کنار این معماری، خودروهای کلاسیک آمریکایی دهه 1950، مشهورترین نماد هاوانا هستند. پس از انقلاب 1959 و تحریم‌ها، واردات خودرو متوقف شد و این "موزه‌های متحرک" به نمادی از استقامت و هویت فرهنگی کوبا تبدیل شدند.
• جاذبه‌ها:
  • قدم زدن در خیابان‌های سنگفرش هاوانای قدیم و تماشای معماری رنگارنگ.
  • تجربه سواری با یک خودروی کلاسیک آمریکایی.
  • لذت بردن از فضای نوستالژیک شهر با موسیقی سالسا.

10. خوزکار (اسپانیا)

روستای خوزکار (Júzcar) در جنوب اسپانیا تا سال 2011 یک روستای سفیدپوش سنتی بود.

• داستان رنگ‌ها: در سال 2011، شرکت سونی پیکچرز برای تبلیغ انیمیشن "اسمورف‌ها"، این روستا را به طور کامل به رنگ آبی درآورد. قرار بود پس از پایان کمپین، روستا به رنگ سفید بازگردد، اما ساکنان به دلیل رونق چشمگیر گردشگری تصمیم گرفتند رنگ آبی را حفظ کنند و خوزکار به "روستای اسمورف‌ها" مشهور شد.
• جاذبه‌ها:
  • تجربه قدم زدن در یک روستای کارتونی و واقعی.
  • عکاسی با مجسمه‌های اسمورف‌ها که در سراسر روستا قرار دارند.
  • لذت بردن از طبیعت زیبای کوهستانی اطراف روستا.

11. کلمار (فرانسه)

شهر کوچک کلمار (Colmar) در منطقه آلزاس فرانسه، به "ونیز کوچک" شهرت دارد. این شهر با کانال‌های آب، خانه‌های نیمه‌چوبی و گل‌های رنگارنگ، گویی از دل یک افسانه بیرون آمده است.

• داستان رنگ‌ها: معماری این شهر ترکیبی از سبک‌های فرانسوی و آلمانی است. خانه‌های رنگارنگ با بالکن‌های پر از گل، فضایی رمانتیک و رویایی را ایجاد کرده‌اند.
• جاذبه‌ها:
  • قایق‌سواری در کانال‌های آب و تماشای خانه‌های رنگی.
  • بازدید از محله "ونیز کوچک" (La Petite Venise).
  • گشت‌وگذار در بازارهای کریسمس که در زمستان جلوه‌ای جادویی به شهر می‌بخشند.

12. نیهاون، کپنهاگ (دانمارک)

بندر نیهاون (Nyhavn) که به معنی «بندر جدید» است، با خانه‌های رنگارنگ قرن هفدهم و هجدهم و قایق‌های چوبی تاریخی، یکی از نمادین‌ترین جاذبه‌های کپنهاگ است.

• داستان رنگ‌ها: این منطقه که زمانی یک بندر شلوغ و بدنام بود، در دهه 1970 با یک پروژه بازآفرینی احیا شد. در این دوره، خانه‌های قدیمی با رنگ‌های شاد و متنوع رنگ‌آمیزی شدند تا این منطقه از یک بندر رو به زوال به یک فضای شهری جذاب تبدیل شود. این رنگ‌آمیزی یک استراتژی زیباسازی مدرن بود و نه یک سنت تاریخی قدیمی.
• جاذبه‌ها:
  • قدم زدن در اسکله و لذت بردن از فضای پرنشاط، به خصوص در تابستان با موسیقی زنده جاز.
  • صرف غذاهای محلی دانمارکی در کافه‌ها و رستوران‌های تاریخی.
  • بازدید از خانه‌هایی که نویسنده شهیر، هانس کریستین اندرسن، در آن‌ها زندگی می‌کرد.

13. ویلمستاد (کوراسائو)

ویلمستاد (Willemstad)، پایتخت جزیره کوراسائو در دریای کارائیب، به خاطر معماری استعماری هلندی و ساختمان‌های رنگارنگش مشهور است.

• داستان رنگ‌ها: در قرن نوزدهم، فرماندار وقت که از میگرن رنج می‌برد، معتقد بود که انعکاس نور خورشید از ساختمان‌های سفیدرنگ باعث سردرد او می‌شود. به همین دلیل دستور داد تمام ساختمان‌ها را با رنگ‌های متنوعی غیر از سفید رنگ‌آمیزی کنند.
• جاذبه‌ها:
  • قدم زدن در کنار بندرگاه و تماشای ردیف ساختمان‌های رنگی.
  • بازدید از پل ملکه اِما (Queen Emma Bridge) که یک پل شناور است.
  • لذت بردن از سواحل زیبا و آب‌های فیروزه‌ای دریای کارائیب.

خلاصه

سفر به شهرهای رنگارنگ جهان، فراتر از یک گشت‌وگذار ساده، تجربه‌ای برای غرق شدن در فرهنگ، تاریخ و خلاقیت انسان‌هاست. از کوچه‌های آبی شفشاون که ریشه در باورهای معنوی دارد تا رنگ‌های بوکاپ که نماد آزادی و مقاومت فرهنگی در برابر اعیان‌سازی است، و از خلاقیت برآمده از فقر مهاجران در لابوکا تا کاربرد عملی رنگ‌ها برای ماهیگیران چینکو تره، هر مقصدی داستانی شنیدنی برای روایت دارد. این شهرها به ما یادآوری می‌کنند که چگونه افزودن رنگ به محیط زندگی می‌تواند فضایی شادتر، پرانرژی‌تر و معنادارتر خلق کند. بازدید از این مقاصد نه تنها چشم‌ها را نوازش می‌دهد، بلکه روح را نیز تازه می‌کند و خاطراتی ماندگار از سفری پر از رنگ و زندگی به ارمغان می‌آورد.